Gesloten ogen

Je stem breekt,
handen trillen,
en ik besef
dat ik je nog nooit zo krachtig zag.

Woorden stotteren,
zinnen hangen niet langer samen,
eindelijk begrijp ik wat je zegt.

Zonder lachende foto,
of gepolijste voorkant,
schijnt licht uit elke scheur.

Er zijn geen klanken meer,
alleen onze adem,
en met gesloten ogen,
kijken we elkaar voor het eerst werkelijk aan.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.