Steekt het dolk

Als een dolk steekt het,
die woorden,
dat verdriet, die pijn.

En dan kan ik twee kanten op,
mijn hoofd dat de aanval kiest,
wil verdedigen, recht wil doen,

of mijn hart,
dat even wacht,
voordat het de volgende slag slaat.

Zachtjes fluistert,
wat als we zouden vertrouwen,
niet weten, niet begrijpen,
zelfs niet lijden,
maar vertrouwen.

Vertrouwen dat het leven groter is
dan ik kan bedenken,
en dat wat pijn lijkt,
misschien wel een uitnodiging is

een adembenemende kracht te ontdekken,
dat bestaat voorbij mijn oordeel,
rust onder mijn weten.

Dan steekt het dolk
alleen nog maar een prik,
en ontdek ik,
dat ik meer ben dan alleen ik.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.