Verdronken

Ik verdrink in het leven, vergeten wie ik wilde zijn.
Vol twijfels,  zonder ook maar een moment te twijfelen.
Zonder kennis, zonder verleden.

Ik vul mijn longen met de lucht van nu.
In elkaars ogen huilen we zonder reden,
lachen, steeds harder,
bulderen de aarde tot in haar kern.

Voel hoe ze ons draagt,
hoe onze voeten in het zand staan,
compleet verdronken in het leven.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.